|
SON DAKİKA
EK ÖDEME PAZARTESİ GÜNÜNE KALDI
KPSS'dE ÖĞRETMEN ADAYINA KOLAYLIK
AYM 4+4+4'ü İPTAL EDECEK Mİ
ÖZÜR GRUBU HAKKINDA AÇIKLAMA
ÖYLE BİR GEÇER ZAMAN Kİ!!!
İsmail Hakkı Yücel malcolm_x33@hotmail.com
Öyle bir geçer zaman ki;
Bir bakmışsın umutla çıktığın yolculuğun bir türlü bitmemiş, düşlediğin diyarlardan çok uzaklarda, bir dağ başı yalnızlığında buluverirsin kendini. Dün geçmiştir çoktan, dönüp arkana bakmaya fırsat bile bırakmadan. Bugünü yaşamaya çalışırsın tüm yaşam sevincinle. Yarınsa peşisıra koştuğun amansız sevgili. Her hızlanışında arkasından, daha büyük açar adımlarını.
Öyle bir geçer zaman ki;
Bir bakmışsın alışıvermişsin yalnızlıklara. Alışıvermişsin yarından umutsuz olmaya. Verilen sözlere ve bu sözlerin unutuluşlarına tanık olursun. Hem verdikleri sözleri, hem de seni unuttuklarını, gitmeseler de görmeseler de onların olan o uzak köyde anlamaya başlarsın zamanla.
Öyle bir geçer zaman ki;
Bir bakmışsın, unutmuşsun sevdiğinin elini tutmayı. Küçük bebeğinin yanağına öpücükler kondurmayı unutmuşsun. Ve o düştüğünde , çevresine bakıp seni yanında bulmayı unutmuş. Ağladığında gözyaşını silmeni. Kol kanat germeni, güneşte gölge, yağmurda kuytu olmanı unutmuş.
Öyle bir geçer zaman ki;
Bir bakmışsın takatin kalmamış silbaştan başlamaya hayata. O sınava yeniden çalışmaya mecalin yok. Yıllar olmuş zaten sen o sayfayı kapatalı. Yeni sayfalar öğrencilerinin, bilimle, insanca yaşamakla, kardeş olmakla, dolduracağın tertemiz zihinleridir artık.
Sana sen yarımsın deseler de, sen hep tam yapmışsındır işini. Uzak diyarlardaki okulun ve öğrencilerin hayatının yeni sınavı olmuştur artık. Ama yine de yarımsındır hep insanların gözünde. En iyi olsan bile yarımların arasında en iyisindir artık.
Yarım olduğun için yarım yaşarsın bir süre. Her an gitme umuduyla bir oda bir sofa yeter sana. Umutlar azaldıkça artar eşyaların. Her kötü haber yeni bir eşya getirir yanında. Bir gün bir kargo elemanı kitap kolilerini de bıraktığında göçebe olmadığını, mahkum edildiğini anlarsın.
Sonra bir bakmışsın, umut tacirleri umut satmakta yeniden. Alması da satması da bedava nasıl olsa.. Her defasında içinin boş çıktığını görmene rağmen, yeniden yeniden denersin. Bilirsin ki öteki tüccarlar da gelip avazı çıktığı kadar bağıracak az sonra. Umut değil mi? Onlara da boyun bükersin.
Hayatının iki dudak arasındaki birkaç kelimeden ibaret olduğunu söylediklerinde şaşırırsın bir hayatın başka bir hayata bu kadar bağımlı kalmasına. İki dudağın arasından çıkacak kelimelere takılır kalırsın sonra.
Ha çıktı ha çıkacak derken öyle bir geçer zaman ki. Sen bile unutmuşsun ne beklediğini!!!
NOT: Bu yazı uzak köylerimizde, sevdiklerinden, memleketinden uzakta görev yapan bütün sözleşmeli öğretmenlerimize ithaf olunur. Yükleniyor...
Yorumlar yüklenirken lütfen bekleyiniz...
|
|